ایت الله سیدرضا بهاالدینی در دو سالگی وارد مکتب شد در شش سالگی از مکتب خارج و در دوازده سالگی وارد مدرسه فیضیه قم شدند از چهارده سالگی به مدت هفتاد سال تدریس می کردند. مقبره ایشان در  صحن علما در کنار آرامگاه حضرت معصومه علیه السلام در قم قرار دارد.


یکی از سخنرانی های ایشان را که از رادیو معارف پخش شده بود گوش و دست نویس کردم سایر سخنرانی های ایشان در این سایت قابل دسترسی است.


شکر نعمت شکر نعمای الهی موجب ازدیاد نعمت است شکر علم ارشاد اجتماع است علمی که خدا به او عطا کرده است ولو به سبب دانشکده ها و یا دانشگاه ها و یا به واسطه افاضات الهی هر کدام باشد شکرش این است که تعلیم کند به مردم اجتماع را ارشاد کند مردم را اگر این موجب زیادتی علمی می شود  اقتصاد هم همینجور  اقتصادی که خدای تعالی به بشر داده است اگر این اقتصاد را صرف وجوه الهی بکند این اقتصادش تقویت می شه تمام انبیا و اولیا و ولات اون اثاری که از انها ظاهر شد از قبیل احیا و ... همه به برکت قرب به خدای تعالی است اگرکسی شاکر شد به خدای تعالی نزدیک تر می شود شکر به این معناست که در وجوه الهی صرف کند اگر نعمت را در وجوه صرف کرد تقرب به خدا پیدا می کند با تقرب به خدای تعالی مورد برکات الهمی می شه ولی کفران موجب بعد انسان از حق تعالی است کفران یعنی عصیان خدای تعالی واین عصیان اگر انسان بعد از خدا پیدا کند محرومیت از برکات حق پیدا می کند  شکر موجب ازدیاد است و کفران موجب محرومیت است با شکر نعمات الهی و صرف ان در وجوه مقرره الهی این اسباب قرب است قرب که پیدا کرد قرب به خدا اون اثار را داره برای انبیا و اولیا داره و برای دیگران هم اثار نازل تری دارد ولی کفران ... از قدرت های و اقتصاد ها چون صرف در وجوه الهی نمی کنند قدرت را در اصلاح اجتماع صرف نمی کننند و عمران وبابادی کشورها مصرف نمی کننند ......... این ها نعمت داشتند ولی به جای این که شکرانه خدا بکنند کردن گلفتی کردند و یا اگر یه وقتی برگشت به خدا کردند وقتی بود که کار از کار گذشته بود یه وقتی فرعون گفت امتت ....ولی .... خلاصه شکر الهی موحب تقرب است و کفران ان موجب بعد از خداست و بعد از خدا موجب محرومیات است این از یک جهت

جهت دوم

بلا برای مومنین  و عذاب و برای مومنین ازش استفاده رحمت می شود یعنی گرفتاری های مومنین موجب سازندگی نفوس است ... ازحوادث جهانی واز گرفتار های بشر ساخته می شه

این ساخته شدن برای انسان لازم است قبل از انکه در اجتماع شرکت کند قثبل ازاین که جمعیت را ارشاد کند پیش از اینکه بخواهد اجتماع فاشد را اصلاح کند باید اصلاحات از خودش شروع کتد

گرفتاریهای دنیا است یه موقع نگویید این چه دوستی خداست که می گوید بلا برای اونها ست بلا برای اونها نعمت است نا انسان در اثر بلا ساخته نشود انسان نمی شود انسان الهی نمی شه انسانی که در عیش زندگانی باشد هزارسال هم باشد در همان جای اولش است اما انسانی که در بین اجتماع مورد حق شدی مورد اتهام شدی برای خدای تعالی تحمل کردی خداخیال نکن اجرت جایی می رود خدای تعالی کمکت می کنه چقدر انبیا واولیا زحمت کشیدند نعمت در دست اوثاد است ... قدرت علم، اقتصاد... همین نعمت وقتی در دست مردان شیطانی شد عذابی می شد با پول و علم خودش را هلاک  می کند هر چی در دست مومن بیاید کمال می شود هر چی در دست جاهل و سفبه باشد علمش، اقتصادش را دور می ریزد فرق بین مومن و فاسق است فرق بین کفران  و شرک است با تاییدات الهی است که انسان موحد می شود وطهارت از شرک پیدا می کند خدا ما را موفق کند که به اون چیزی هایی که از ما خواسته است نماز معراج مومن است دو معراج است وقتی می گوید ایاک نعبد و ایاک نستعین فقط بنده خدا اگر عملا از این دعوا و از این ادعا صادقانه باشد خداوند همه جور اسباب را فراهم می کند  ....